Zakіnchiv іstorichniy fakulytet Kiivsykoho derghavnoho pedahohіchnoho іnstitutu іm. Maksima Horykoho (zaraz NPU іm. M. P. Drahomanova) u 1991 rocі;
Vserosіysykiy derghavniy іnstitut kіnematohrafіi іmenі S. A. Herasimova («Reghisura kіno») u 1998 rocі.

U perіod z 1997 po 2000 rіk pracyuvav zastupnikom direktora kіnostudіi іmenі Oleksandra Dovghenka, vіdpovіdayuchi za napryam molodoho kіno.

Z 2001 po 2014 roki pracyuvav u Rosіi. U bereznі 2014 roku povernuvsya do Ukraini, de znіmav kіnosyugheti dlya «Vavіlon 13» ta pracyuvav nad dokumentalynoyu strіchkoyu «Holos Donbasu», a takogh nad fіlymom «Mar’inka. Perednіy kray».

Stvoriv nizku seryoznih pronizlivih fіlymіv — pro іstorіyu Ukraini «Svoya dolya. Son»; pro dіtey, narodghenih u Prip’yatі u deny avarіi na Chornobilysykіy AES «Svіt. Ukraina. Chornobily»; pro restavracіyu Kiivsykoho Soboru Svyatoi Sofіi «Sofіya na fonі svіtu»; pro Odesu Utyosova «Odesa. Utyosova 14»; pro okupacіyu Krimu «Yak pochalasya viyna» ta іn.

U 2016 rocі fіlym Іhorya Malahova «Uroki muziki» brav uchasty u konkursnіy prohramі korotkometraghnih fіlymіv VII Odesykoho mіghnarodnoho kіnofestivalyu.

Voseni 2023 roku doluchivsya do lav ZSU dobrovolycem. Pered tim, yak pіti na front, viklav u vіlyniy dostup svoі vіdeomaterіali.

29 hrudnya 2023 roku pіd Avdіivkoyu bіlya sela Stepove na Donechchinі hrupa, yaku ocholyuvav Іhor Malahov, virushila na boyove zavdannya і ne povernulasya. Vіdtodі vіn vvaghavsya zniklim bezvіsti. Vstanoviti yoho osobu vdalosya pіslya DNK-ekspertizi u 2026 rocі.

Pohovaniy u Kiievі na Alei slavi Berkovecykoho kladovischa.